Europejski Kongres Energetyki Odnawialnej - EUSEW (European Union Sustainable Energy Week)

Już od pierwszego dnia nasze stoisko cieszyło się dużym zainteresowaniem uczestników Kongresu. Zaczęliśmy od mocnego uderzenia – odwiedził nas  Min. Krzysztof Bolesta, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska.  Pogratulował nam tak wielkiego zainteresowania naszym stoiskiem i merytorycznych prezentacji dobrej jakości.  Poprosił o przesłanie trzech z nich na jego pocztę elektroniczną, co też z chęcią uczyniliśmy.  Kolejnego dnia mieliśmy krótką rozmowę z Mr Dan Jørgensen,  Europejskim Komisarzem ds. Energii i Mieszkalnictwa.  Okazuje się, ze mała rozproszona wyspowa energetyka oparta na lokalnych surowcach jest jednym z priorytetów Unii Europejskiej, jako dobre uzupełnienie „wielkich” systemów. Podczas Kongresu odwiedzali nas także urzędnicy średniego szczebla zainteresowani naszymi propozycjami.

Wielcy tego świata na poziomie Komisji Europejskiej są świadomi zagrożeń opierania europejskiej energetyki na importowanych surowcach kopalnych. Z tego powodu rozwijają własne rozwiązania oparte na źródłach odnawialnych. Jednakże, takie proste przechodzenie na zasoby o zupełnie innej charakterystyce sterowalności prowadzi do wielkiej dynamiki systemu i braku możliwości szybkiej reakcji operatorów, czego przykładem są ostatnie black-outy. 

Wielu zwiedzających zainteresowało się naszymi konkretnymi propozycjami z zakresu transformacji energetycznej i całościowego podejścia do skomplikowanego procesu zapewnienia taniej energii Obywatelowi z jednoczesnym łagodzeniem zmian klimatycznych. Trzeba tu połączyć wiele elementów według zasad gospodarki obiegu zamkniętego ( GOZ ) i dopiero to daje pożądany efekt inżynierski i ekonomiczny.  Nie jest to proste zagadnienie i wielkie korporacje nie są w stanie nic rozsądnego tutaj zaproponować na skalę ogólnoeuropejską.  Receptą na kryzys klimatyczny i energetyczny nie jest filozofia „wincej wiatraków”.  Jak pokazuje przykład ostatniego black-out w Hiszpanii, Portugalii i południowej Francji opieranie się wyłącznie na Odnawialnych Źródłach Energii ( OZE ) jest bardzo niebezpieczne. Potrzebne są jeszcze stabilizatory, najlepiej na bazie biomasowych OZE. Same straty zmarnowanego mleka we Francji ( z powodu braku jego chłodzenia ) przewyższyły wszelakie zyski z „zielonej energii”.

Podczas Kongresu doszło do wielu dyskusji na panelach i poza nimi jak rozwiązać ten węzeł gordyjski. Nasza propozycja oparcia się na lokalnych systemach bazujących na biomasie i wspieranych przez małą fotowoltaikę oraz przydomowe turbiny wiatrowe znalazła zainteresowanie zwiedzających. Oczywiście w przyszłości można włączyć geoplutonikę do generacji energii elektrycznej, gdyż geotermia już jest używana do zaspokojenia potrzeb cieplnych. Nasze stoisko odwiedziło ponad 150 konkretnych fachowców nie tylko z Unii Europejskiej, ale także z USA, Chin, Kanady, Indii, Norwegii i Ukrainy.  Jakie dalsze działania nastąpią, to tylko czas pokaże, ale pierwsze kontakty są bardzo zachęcające i cały czas zgłaszają się potencjalni partnerzy.

Generalny wniosek z rozmów jest taki, że aby skutecznie działać na poziomie „brukselskim” trzeba budować konsorcja i koalicje zainteresowanych podmiotów z wielu krajów. Aby to robić, po prostu trzeba bywać na takowych wydarzeniach i mieć konkretną, pozytywną ofertę. Dowiedzieliśmy się, że co najmniej 30 podmiotów prowadzi obecnie badania rozwojowe w obszarach naszych zainteresowań i otrzymaliśmy propozycje zacieśnienia kontaktów. Ponownie, czas pokaże co z tego wyniknie.

Jedną z naszych bardziej rozwiniętych koncepcji jest połączenie energetyki i ekologicznego rolnictwa. Wielkim problemem Unii Europejskiej jest wyjaławianie gleb ( są to ustalenia Konferencji Paryskiej z roku 2015 ). Nasz pomysł jest bardzo prosty – wykorzystujemy odpadową biomasę gminną i zgazowujemy ją w specjalnej instalacji.  Otrzymujemy ciepło i prąd oraz biochar do karbonizacji gleb. W zależności od potrzeb tak prowadzimy proces, by otrzymać ilość biochar przedziale 40 – 65 %.   Takowy biochar, w postaci kompleksowego nawozu trójskładnikowego, można aplikować bezpośrednio do gleby.  W ten sposób, z użyciem ekologicznego nawozu,  pozwalamy rolnikom na pełne zagospodarowanie ich wszystkich terenów, bez konieczności wyłączenia z produkcji aż do 30 % gospodarstwa, co wynika z ograniczenia stosowania nawozów sztucznych.  Dodatkowo generujemy energię cieplną i elektryczną na potrzeby własne lub Obywatelskiej Społeczności Energetycznej.

W trakcie różnych debat podczas Kongresu poruszano także kwestię bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego w dodatku do bezpieczeństwa fizycznego i cybersecurity. Wielkie systemy są bardzo podatne na takowe zagrożenia, a w dyskusjach przedstawicieli globalnych korporacji nie potrafiono wypracować skutecznych remediów. Nasze zaprezentowane propozycje rozpraszania systemów spotkały się ze sporym zainteresowaniem i kto wie, czy nie zostaną włączone do planów rozwojowych globalnych firm.

Kolejnym obszarem mocno akcentowanym podczas Kongresu, była konieczność zapewnienia ograniczenia emisji oraz ilości gazów cieplarnianych ( Greenhouse Gases – GHG ). Ponownie, odpowiedzi wielkich korporacji sprowadzały się wyłącznie do eliminacji źródeł generacji energii z paliw kopalnych i zastępowanie ich OZE - wyłącznie farmami fotowoltaicznymi oraz wiatrakowymi.  Takowe podejście budzi kontrowersje i na poziomie „brukselskim” jest pełna świadomość oporu społecznego. Pojawiły się nawet głosy, że społeczeństwa Unii Europejskiej są przeciwko wprowadzaniu takowych rozwiązań na masową skalę.  Nasze PFK zaprezentowało nieco odmienne stanowisko – społeczeństwa są niechętne rozwiązaniom wielkoskalowym ze względów znacznych zagrożeń środowiskowych, ale sprzyjają rozwiązaniom małoskalowym.   Przytaczaliśmy przykłady, kiedy to mali przedsiębiorcy próbowali integrować fotowoltaikę z pionowymi wiatrakami, ale inercja aparatu urzędniczego żądającego kolejnych dokumentów praktycznie zatrzymała ten proces.

Bardzo dużym zainteresowaniem cieszyły się dwie nasze propozycje:

• How to Reach NET ZERO in 2040 – Polish Way,
• Kompleksowe zagospodarowanie biomasy „gminnej”

Pierwsza  z nich pokazuje, że można osiągnąć neutralność klimatyczną poprzez redukcję ilości CO₂ w atmosferze metodami Bio Carbon Capture & Storage  ( BioCCS ). Jest to mechanizm kompleksowy i jego największą zaletą jest bezkosztowa redukcja ilości CO₂.  Faktycznie, ten mechanizm zarabia sam na siebie i generuje zyski dla podmiotów go stosujących. Polega on na sieciowaniu na terenie całej Unii Europejskiej, a dalszym etapie także poza nią, rozwiązań małoskalowych w działaniach lokalnych. Jest to wprowadzanie rozwiązań dotychczas nie stosowanych na masową skalę.

Druga propozycja pozwala na zagospodarowanie zasobów „gminnych” samodzielnie poprzez lokalne społeczności. Jest to praktyczna realizacja koncepcji GOZ z kompleksowym podejściem do zarządzaniem własnymi zasobami dająca rozwiązania wszystkich problemów trapiących zwykłych Obywateli – droga gospodarka odpadami,  wysokie ceny energii, czy też żywność „z marketu” niskiej jakości.

Wielkim wyzwaniem przy realizacji tych projektów jest inercja urzędnicza oraz niechęć wielkich korporacji do wypuszczenie z ręki tak łakomego kąska. Z ich perspektywy niebezpiecznym jest dawanie lokalnym społecznościom do ręki narzędzia dla zapewnienia samowystarczalności energetycznej i żywnościowej, ponieważ oznacza to obniżenie ich zysków, a nawet eliminację z rynku.  Urzędnicy boją się natomiast nowości - podejście typu „przedsiębiorca” generujące zyski, ale i narażone na ryzyka, jest w świecie administracji niemile widziane. Z tego powodu posiadanie wsparcia na poziomie Komisji Europejskiej może być decydujące, a także zaangażowanie w konsorcjach podmiotów z innych krajów. 

Kongres  EUSEW 2025  potwierdził nasze wcześniejsze oczekiwania promocji polskich pomysłów w dziedzinie energetyki i dał nam szansę na dotarcie z inicjatywami do szerokiego grona odbiorców z całego świata.   Nasuwa się klika refleksji zaraz po powrocie:

• nie taka Unia straszna jak ją malują, jest to obszar wielkiej aktywności Obywatelskiej,
• aby coś osiągnąć, trzeba być tam na miejscu i zaprezentować konkretną ofertę, nie tylko protestować po fakcie, jak już się mleko rozlało,
• administracja Komisji Europejskiej jest otwarta na nowe pomysły i oddolne propozycje,
• Komisja Europejska nie ma nic przeciwko eksponowaniu barw narodowych na swoim terenie, na naszym stoisku cały czas były wywieszone polskie flagi, 
• wieki biznes z zainteresowaniem obserwuje rozwiązania małoskalowe mając nadzieję na włączenie niektórych z nich w swoją ofertę,
• polscy urzędnicy delegowani do prac w Komisji Europejskiej są kompetentni i szanowani na miejscu,
• nie da się tego powiedzieć o niektórych osobach delegowanych z instytucji krajowych, które to osoby potraktowały EUSEW 2025 jako wycieczkę krajoznawczą, a działania naszego PFK jako zbędne wybudzanie z przyjemnego snu,

Dobrą puentę napisało samo życie – tuż po zakończeniu Kongresu Izrael  zaatakował Iran.  Ceny ropy i gazu wystrzeliły, a wkrótce też i ceny węgla. Dla Obywatela i przemysłu Unii Europejskiej oznacza to radykalny wzrost kosztów utrzymania, do czego dochodzą możliwe ataki terrorystyczne na infrastrukturę.  Z tego powodu nasze propozycje oparcia się na lokalnych zasobach i przejęcia kontroli Obywatelskiej nad funkcjonowaniem lokalnych społeczności nabierają nowego wymiaru. Nikt nie zapewni nam bezpieczeństwa fizycznego, energetycznego i żywnościowego tak, jak my sami. Wymaga to jednak wzrostu osobistego zaangażowania, co jest wielkim wyzwaniem dla osobników o mentalności „coach potato”.