Moc bierna – czy OZE uwolniło „cichego zabójcę”?

Od jakiegoś czasu ogólnokrajowy system elektroenergetyczny doznaje znacznych zawirować z powodu pojawienia się w nim teraz już sporych, lecz słabo sterowalnych źródeł zależnych od zjawisk atmosferycznych. Nazywa się je Odnawialnymi Źródłami Energii ( OZE ) i  pod tym pojęciem rozumie się przede wszystkim urządzenia do pozyskiwania energii elektrycznej bezpośrednio ze słońca ( fotowoltaika ) oraz z wiatru ( farmy wiatrakowe ). Incydentalnie, ilość przydomowych turbin wiatrowych małej mocy jest tak niewielka, ze nie mają one żadnego wpływu na system ogólnokrajowy.  Autor nie będzie się nimi zajmował, a jedynie wspomni w sekcji poświęconej wyspowym obszarom autonomicznym.

W niektórych kręgach specjalistów, publicystów i polityków za OZE uznaje się tylko fotowoltaikę oraz farmy wiatrakowe.  Jednakże są też i inne źródła energii elektrycznej nie bazujące na kopalinach.  Wymienić tu należy przede wszystkim hydroelektrownie ( w tym elektrownie szczytowo – pompowe ), generatory spalające  biomasę twardą oraz biogazownie. Ich reżimy pracy są kompatybilne z jednostkami zasilanymi kopalinami, a ze względu na ich relatywnie niewielką ilość nie oddziałują one negatywnie na system.  Ich wpływ na przepływy mocy biernej jest marginalny i w pełni kontrolowany w sposób charakterystyczny dla tradycyjnego systemu.