Możliwości Rozwoju Obywatelskich Społeczności Energetycznych na terenie RP

Dlaczego pojawiają się Obywatelskie Społeczności Energetyczne (Citizens Energy Communities)

Podstawową przyczyną rozwoju struktur autonomicznych - „wyspowych” jest bankructwo systemów scentralizowanych. Były one dobre tak długo, jak zaspokajały podstawowe potrzeby w rozsądnych cenach.  Powstały one w połowie XX wieku i są nakierowane są na pojedyncze potrzeby – ciepło, prąd, mobilność, itd.[1] Brak w nich zazębiania się, uzupełniania oraz synergii.  Zaspokajanie potrzeb zwykłych obywateli generuje rozwój wielkich korporacji, które niszczą środowisko naturalne oraz czynią z ludzi trybiki swojego mechanizmu.[2]  Te właśnie wielkie korporacje są głównym źródłem kryzysu klimatycznego i cywilizacyjnego. Nie da się utrzymać tezy, że ten kto zniszczył, jest w stanie to naprawić. Tak zwane „koszty społeczne” nie są ponoszone przez korporacje, ale przerzucane na nas wszystkich.  Dobitnym przykładem jest pozostawienie mieszkańców kamienic bez ogrzewania zimą w Krakowie.[3]

Podejmowane są próby naprawcze; ogłasza się „cudowne” remedia, ale jest to nieskuteczne, ponieważ węgiel ( kamienny i brunatny ) próbuje się zastąpić innym paliwem kopalnym – gazem.[4] Dopiero ostatnio, pod naciskiem realiów politycznych – wojna na Ukrainie i sankcje na Federację Rosyjską, gaz zostaje uznany za niedozwolone paliwo kopalne[5]. Duże źródła OZE są bardzo niestabilne i trudno przewidywalne. Dla przykładu – turbiny wiatrowe na ponad 7 tys. MW zainstalowanej mocy znamionowej potrafią dać produkcję 33 MW[6] ( dane PSE z godz. 11.00  dnia 2.03.2022 ). Jest to 0,47 % mocy znamionowej. Przykład blackoutu w Hiszpanii i Portugalii w dniu 28.04.2025 powinien być dla nas ostatnim ostrzeżeniem[7].

Dekarbonizacja i przejście na czystą energię staje się fikcją, gdyż zamiast węgla wykorzystywany jest gaz. Należy przy tym uwzględnić ubytki gazu w procesie wydobycia, przesyłu i dystrybucji.[8] Prawdziwą przyczyną katastrofy ekologicznej wielkich rozmiarów na obszarze wiecznej zmarzliny jest niezgodny z nauką oraz zdrowym rozsądkiem sposób zarządzania zasobami naturalnymi Syberii.  Jeżeli kiedykolwiek „planeta zapłonie” to przyczyną będzie rozmrażanie Syberii !

Z tych to powodów, od jakiegoś czasu, zwykli ludzie z dużym poczuciem odpowiedzialności obywatelskiej za miejsce gdzie żyją, zaczęli brać sprawy w soje ręce i budować lokalne struktury energetyczne. Takie lokalne zarządzanie zasobami zostało dobrze zbadane i opisane przez laureatkę Nagrody Nobla Elinor Claire "Lin" Ostrom[9].  Oddolny nacisk na Komisję Europejską spowodował legislacyjne usankcjonowanie takowych postaw obywatelskich[10]